تبلیغات
ماه محرم - حضرت رقیه

پدر وی امام سوم شیعیان حسین بن علی و مادرش مطابق بعضی از نقل‌ها ام اسحاق بوده‌است.

او دختر سه سالهٔ حسین بود که پس از واقعه عاشورا که خانواده حسین را به اسارت گرفتند او نیز توسط لشکر یزید به اسارت گرفته شد و آن‌ها را به مرکز خلافت یزید که شهر شام بود بردند. طبق نقل‌های متعدد هنگامی که لشکر یزید سر بریده شده حسین را به شام آوردند و آن را به رقیه نشان دادند آن طفل سه ساله بسیار ناراحت شده و به سبب این ناراحتی چنان چه در کتاب وقایع الشهور و الایام آمده‌است در روز ۵ صفر سال ۶۱ هجری قمری کشته شد. مرقد وی در شهر دمشق امروزه پذیرای بسیاری از شیعیان جهان است.


ردید برخی مورخان در وجود رقیه

از میان مورخان شیعی برخی وجود رقیه را مورد تردید قرار داده‌اند. برخی هم معتقدند که نمی‌توان این مساله را به طور قاطع رد کرد اما دلیل قاطعی برای اثبات آن در دست نیست.شیخ عباس قمی، در کتاب «نفس المهموم» که در رابطه با وقایع کربلا است و نیز در «منتهی الآمال» که بخش مهمی را به وقایع کربلا اختصاص داده‌است، می‌گوید: «من در هیچ سند معتبری راجع به حضرت رقیه چیزی ندیدم. (اما چون شیخ صدوق آن را نقل کرده‌است از قول وی آن را نقل می‌کنم)

 

حرم حضرت رقیه

مسجدی است که بر روی آرامگاه رقیه بنت الحسین در دمشق ساخته شده‌است و از زیارتگاههای شیعیان به شمار می‌رود.

این مسجد توسط ایرانیان در سال ۱۹۸۵ به سبک معماری ایرانی بازسازی گردیده‌است.

یکی از زیارتگاههایی که پس از مقبره زینب مورد توجه شیعه‌است، مقبره و حرم رقیه دختر حسین است. وی در مکانی که مقبره‌ای عمومی به نام مقبره باب‌الفرادیس بود به خاک سپرده شده. این مقبره در شمال غربی محله قدیمی دمشق و کنار باب‌الفرادیس قرار داشت. در ابتدا سلاطین ایوبی بر قبر او مقبره‌ای کوچک ولی زیبا ساختند؛ سنگ قبری که بر وی نهاده شد از سنگ موزائیک تزئین شده و به‌وسیله عاج و مرمر بود که اطراف آن را ضریح زیبایی احاطه کرده بود و بر فراز آن نیز گنبد و عمارتی بنا شد. مکان یادشده که از همان ابتدا بصورت مسجد و مقبره بود، در سال ۱۱۲۵ قمری مورد بازسازی قرار گرفت و در سال ۱۳۲۳ قمری نیز به‌وسیله میرزا علی اصغر خان امین السلطان (صدراعظم مظفر الدین شاه) دوباره ترمیم شد. در آن زمان سه کتیبه سنگی در داخل حرم در سمت محراب شبستان آن دیده می‌شد. در کتیبه اول چند حدیث در فضایل اهل بیت و نام میرزابابا مستوفی گیلانی به‌عنوان تعمیرکننده بقعه مقام رقیه به تاریخ ۱۱۲۵ قمری دیده می‌شد. در کتیبه دوم به مکان دفن ملک کامل ناصرالدین که در سال ۸۸۰ قمری در این مکان مدفون شده بود اشاره و بر کتیبه سوم نیز چند بیت شعر نوشته شده بود.



تاریخ : سه شنبه 27 آبان 1393 | 05:31 ب.ظ | نویسنده : Taha Tohidi | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.